Καθηγητά μας, σ’ευχαριστούμε που υπήρξες οραματιστής, αρωγός, ανάδοχος. Στις 17 Νοεμβρίου 2014 αποχαιρετίσαμε τον Αριστοτέλη Βρίτσιο.

Αποχαιρετίσαμε στις 17 Νοεμβρίου έναν άνθρωπο με έναν συνδυασμό ιδιοτήτων και χαρισμάτων σπάνιο για την εποχή μας. Ο Αριστοτέλης Βρίτσιος ταξιδεύει ήδη για τα Ηλύσια Πεδία, αφήνοντας μοναδικό εθνικό, επιστημονικό και καλλιτεχνικό έργο. Οι ιδιότητές του μας φέρνουν στο νου τις μεγάλες προσωπικότητες της αρχαιότητος που το εύρος των γνώσεων και των δραστηριοτήτων τους όρισε αυτό που ονομάζουμε Ελληνικό Πολιτισμό. Ο στρατιωτικός Αριστοτέλης Βρίτσιος, συγκεκριμένα στρατιωτικός ιατρός, με συνείδηση του καθήκοντος, με τιμή, με ελληνική υπερηφάνια. Ο επιστήμονας ιατρός Αριστοτέλης Βρίτσιος, με κατάρτιση, με προσφορά, με ανθρωπισμό και πραγματικό ενδιαφέρον έως και αγωνία για όσους τον χρειάστηκαν. Ο μουσικός Αριστοτέλης Βρίτσιος, βιολιστής, με καλλιτεχνικές ευαισθησίες, με μουσική γνώση και εκπαίδευση. Παράλληλα η αγάπη του για την ιστορία, τη γλώσσα και την παράδοση του τόπου μας τον συνόδευε σε κάθε του δράση και το Ινστιτούτο “ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ” που δημιούργησε και προήδρευε ήταν μία από τις πολλές εκφράσεις αυτής της αγάπης και των αγώνων του για την προάσπιση των ιδανικών μας.

       Η σειρά με την οποία καταγράφουμε τις παραπάνω ιδιότητες είναι  εντελώς καταχρηστική, αφού ο χαρακτήρας του διαπνέονταν από τη μείξη του πατριωτικού, επιστημονικού και μουσικού πνεύματος, χωρίς να υπερκαλύπτεται το ένα από το άλλο. Όλα αυτά συνθέτουν την Ελληνική Αισθητική που τόσο λείπει από τη χώρα μας σήμερα.  Και ο Αριστοτέλης Βρίτσιος ήταν μέτοχος αυτής της αισθητικής. Και αυτά, μαζί με την καταγωγή του, ορίζουν τον τύπο του ανθρώπου που λέγεται Έλλην.

        Η μουσική του ευαισθησία ήταν που έκανε πράξη το όραμα της δημιουργίας του μουσικού συνόλου μας. Ένα όραμα που οι συγκυρίες οδήγησαν ώστε, άγνωστοι μεταξύ μας, να έρθουμε σε επαφή μαζί του και να ξεκινήσει μια  επτάχρονη συνεργασία, με δυσκολίες, στερήσεις, αυταπάρνηση, αλλά και δημιουργικότητα, ομορφιά, μοναδικότητα. Σαν χθες ήταν, το 2007 που λίγο πριν την τέταρτη κατά σειρά συναυλία μας, που εκείνη τη στιγμή θα πραγματοποιούνταν στον αρχαιολογικό χώρο των Λειβήθρων, ανακοίνωνε το όνομά μας  ενώπιον των θεατών, κάτι που δημιούργησε έκπληξη ακόμη και σ’εμάς, διότι ούτε κι εμείς είχαμε γνώση ότι θα το έκανε. Μας βάπτισε με ένα όνομα που ενώνει την ιστορία με την απόλυτη ισορροπία, μουσική και συμπαντική, τη μουσική  φιλοσοφία και αυτοθυσία του Ορφέα με την πεμπτουσία της μουσικής, την αρμονία. ΟΡΦΕΙΑ ΑΡΜΟΝΙΑ!

         Καθηγητά μας, σ’ευχαριστούμε που υπήρξες οραματιστής, αρωγός, ανάδοχος.

         Εμείς συνεχίζουμε με αμείωτη ένταση.

        Σ’ευχαριστούμε που υπήρξες.

Advertisements